Demografia Gruzji
Cechy demograficzne ludności Gruzji obejmują wzrost liczby ludności, gęstość zaludnienia, pochodzenie etniczne, poziom wykształcenia, zdrowie, status ekonomiczny, przynależność religijną i inne aspekty populacji. Sytuacja demograficzna w Gruzji, podobnie jak w niektórych innych byłych republikach radzieckich (zwłaszcza Estonia i na Łotwie), od czasu uzyskania niepodległości charakteryzowała się dwoma znaczącymi cechami: spadkiem całkowitej liczby ludności i znaczną „gruzińską” kompozycją etniczną.
Podczas gdy Gruzja była częścią Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, populacja stale rosła, rosnąc z mniej niż 4 milionów w latach 50. do szczytu 5,5 miliona w 1992 roku (w tym Abchazji i Regionie Cchinvali). Od 1992 roku populacja zaczęła gwałtownie spadać ze względu na wojnę domową i kryzys gospodarczy napędzany masową migracją w całym lata 90. XX wieku i do początek lat 00. XXI wieku. Do 2013 roku populacja ustabilizowała się na poziomie około 3,7 miliona (z wyłączeniem Abchazji i Obwodu Cchinwali).
Zmiana ludności i migracja
Spis ludności w Gruzji w 2002 roku ujawnił utratę netto migracji o wartości ponad miliona osób, czyli 20% populacji, od początku lat 90., co potwierdzają inne badania. Inne czynniki spadku liczby ludności obejmują deficyt urodzeń netto w latach 1995–2010 oraz wykluczenie Abchazji i Regionu Cchinvali ze statystyk od 1994 roku, których populacja została oszacowana odpowiednio na 178 000 i 49 200 w 2005 roku.
Gruzja została wymieniona wśród krajów o największej emigracji na świecie (w stosunku do jej wielkości populacji) w raporcie Banku Światowego z 2007 roku. Rosja przyjęła zdecydowanie najwięcej migrantów z Gruzji. Według danych ONZ wyniosła ona łącznie 625 tysięcy do 2000 roku, co spadło do 450 tysięcy do 2019 roku.
Skład etniczny i wiarygodność danych
Odsetek etnicznych Gruzinów wzrósł o pełne 10 punktów procentowych w latach 1989-2002, wzrastając z 73,7% do 83,7% populacji. Stało się tak z powodu dwóch ruchów migracyjnych: Gruzini mieszkający i pracujący w innych republikach radzieckich wrócili do ojczyzny, podczas gdy inne narodowości opuściły Gruzję.
Spis powszechny z 1989 roku odnotował 341 000 etnicznych Rosjan, czyli 6,3% populacji, co spadło do 26 453 (0,7%) w 2014 roku. Rosyjski spis powszechny z 2010 roku odnotował około 158 000 etnicznych Gruzinów mieszkających w Rosji.
Spis ludności przeprowadzony we współpracy z Funduszem Ludnościowym Narodów Zjednoczonych (UNFPA) wykazał różnicę w populacji na poziomie około 700.000 w porównaniu z danymi z 2014 roku z Narodowego Urzędu Statystycznego Gruzji, Geostat, który został zbudowany na podstawie spisu ludności z 2002 roku. Kolejne badania oszacowały, że spis powszechny z 2002 r. został zawyżony o 8 do 9 procent, co wpłynęło na coroczne zaktualizowane szacunki populacji w kolejnych latach.
Jednym z wyjaśnień przedstawionych przez UNFPA jest to, że rodziny emigrantów nadal wymieniały je w 2002 r. jako rezydentów z obawy przed utratą pewnych praw lub świadczeń. Inne czynniki, które zniekształciły dane demograficzne, to brak jakości w systemie rejestracji migracji, urodzeń, zgonów i małżeństw. Dopiero około 2010 roku części systemu ponownie stały się niezawodne. Przy wsparciu UNFPA dane demograficzne z lat 1994–2014 zostały przeanalizowane z perspektywy czasu. Wyniki projektu zostały zaprezentowane i opublikowane w 2018 roku. Na podstawie tej back-projection Geostat skorygował swoje dane za te lata, zarówno w swoich corocznych publikacjach, począwszy od 2018 roku, jak i w swojej bazie danych z dostępem publicznym.
- Liczba ludności ustabilizowała się na poziomie około 3,7 miliona (z wyłączeniem Abchazji i regionu Cchinwali).
- Odsetek etnicznych Gruzinów wzrósł z 73,7% w 1989 roku do 83,7% w 2002 roku.
- Spis ludności z 2002 roku jest uważany za nadmuchiwany o 8 do 9 procent, a dane są projektowane wstecz od 2018 roku.
Ten artykuł powstał przy wsparciu AI na podstawie wielu doniesień medialnych i jest weryfikowany przez naszą redakcję zgodnie z zasadami redakcyjnymi. Standardy redakcyjne · Zgłoszenia i kontakt
Komentarze 0