Economie van Georgië
De economie van Georgië is een opkomende vrije markteconomie. Het bruto binnenlands product daalde sterk na de ontbinding van de Sovjet-Unie, maar herstelde zich in het midden van de jaren 2000 en groeide in dubbele cijfers dankzij de economische en democratische hervormingen die de vreedzame rozenrevolutie met zich meebracht.
Georgië zette zijn economische vooruitgang voort sinds "in 2003 van een bijna mislukte staat naar een relatief goed functionerende markteconomie in 2014". In 2007 riep de Wereldbank Georgië uit tot de nummer één economische hervormer van de wereld. De economie van Georgië wordt ondersteund door een relatief vrije en transparante sfeer in het land.
Corruptie en handel
Volgens het rapport van Transparency International uit 2018 is Georgië de minst corrupte natie in de regio van de Zwarte Zee, die het beter doet dan al zijn directe buren, evenals de nabijgelegen staten van de Europese Unie. Met een gemengde nieuwsmedia-omgeving is Georgië ook het enige land in zijn directe omgeving waar de pers niet als onvrij wordt beschouwd.
Sinds 2014 maakt Georgië deel uit van de vrijhandelszone van de Europese Unie, waarbij de EU de grootste handelspartner van het land blijft, goed voor meer dan een kwart van de totale handelsomzet van Georgië. Na het handelspact van de EU werd 2015 gekenmerkt door een verdere toename van de bilaterale handel, terwijl de handel met het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS) snel afnam.
Historische en moderne economie
Tot het midden van de 19e eeuw was de economie van Georgië bijna volledig gebaseerd op een feodaal systeem waar lijfeigenen het land bewerkten voor adellijke landeigenaren die bekend staan als Tavadis. Zelfs na de afschaffing van de lijfeigenschap in Georgië (beginnend in 1864), bleef de economie overwegend landelijk.
Terwijl Georgië voor de 20e eeuw grotendeels agrarische economie bleef, voorzag de strategische ligging en de toegang tot de zee van grote investeringen onder leiding van zeer invloedrijke individuen. De haven van Batumi kreeg grote belangstelling van de elite, met name van de familie Rothschild en Nobel. Hun enorme investeringen in de Baku-Batumi-spoorweg en 's werelds eerste grote kerosinepijpleiding transformeerden de stad in een wereldwijd energieknooppunt, dat de Kaspische olievelden verbindt met de Europese markten.
Tegen de eeuwwisseling waren de enorme mangaanafzettingen van Chiatura verantwoordelijk voor een enorm deel van alle wereldwijde productie. In 1913 was Chiatura de belangrijkste exporteur van Mangaanerts en leverde 50% van de wereldmarkten.
De moderne economie van Georgië draait van oudsher om het toerisme in de Zwarte Zee, de teelt van citrusvruchten (in het bijzonder mandarijnen), thee en druiven; de mijnbouw van mangaan en koper; en de productie van een grote industriële sector die wijn, metalen, machines, chemicaliën en textiel produceert.
- De economie van Georgië is een opkomende vrije markteconomie.
- Het land is het minst corrupte land in de regio van de Zwarte Zee.
- De EU blijft de grootste handelspartner van het land.
Zoals veel post-Sovjetlanden onderging Georgië in de jaren 1990 een periode van scherpe economische neergang, deels als gevolg van aanhoudende belastingontduiking. "In die periode speelden internationale financiële instellingen een cruciale rol in de begrotingsberekeningen van Georgië. Multilaterale en bilaterale subsidies en leningen bedroegen in 1997 in totaal 116,4 miljoen lari; ze bedroegen in 1998 in totaal 182,8 miljoen lari." Het economisch herstel werd belemmerd door de separatistische geschillen in Abchazië en Zuid-Ossetië, de weerstand tegen hervormingen van sommige corrupte en reactionaire facties en de Aziatische financiële crisis van 1997.
Onder leiding van president Shevardnadze (in functie 1995-2003) boekte de regering niettemin enige vooruitgang op het gebied van fundamentele markthervormingen: ze liberaliseerde alle prijzen en de meeste handel, voerde een stabiele nationale munteenheid in (de lari), en kromp de regering massaal in. Tijdens de late jaren 1990 waren meer dan 10.500 kleine ondernemingen geprivatiseerd, en hoewel de privatisering van middelgrote en grote bedrijven traag was geweest, waren er meer dan 1.200 middelgrote – en grote bedrijven opgericht als gezamenlijke aandelenmaatschappijen. Een wet en een decreet tot vaststelling van de rechtsgrondslag en procedures voor privatisering van staatseigendom verminderden het aantal bedrijven dat door de staat wordt gecontroleerd. De Verenigde Staten begonnen Georgië bij te staan in het proces van hervorming kort nadat het land onafhankelijk werd van de Sovjet-Unie. Geleidelijk verschoof de focus van humanitaire naar technische en institutionele opbouwprogramma’s.
Dit artikel is met AI-ondersteuning geschreven op basis van meerdere nieuwsberichten en wordt door onze redactie beoordeeld volgens onze redactionele principes. Redactionele richtlijnen · Tips & contact
Reacties 0