საქართველოს ეკონომიკა
საქართველოს ეკონომიკა თავისუფალი ბაზრის ეკონომიკაა. მისი მთლიანი შიდა პროდუქტი მკვეთრად დაეცა საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, მაგრამ 2000-იანი წლების შუა პერიოდში აღადგინა, რაც გაორმაგდა ორმაგი ციფრულობით, მშვიდობიანი ვარდების რევოლუციის შედეგად მოტანილი ეკონომიკური და დემოკრატიული რეფორმების წყალობით.
საქართველომ გააგრძელა ეკონომიკური პროგრესი მას შემდეგ, რაც " 2003 წელს თითქმის ჩავარდნილი სახელმწიფოდან შედარებით კარგად ფუნქციონირებად საბაზრო ეკონომიკაზე გადასვლა". 2007 წელს მსოფლიო ბანკმა საქართველო მსოფლიო ეკონომიკის ნომერ პირველი რეფორმატორად დაასახელა. საქართველოს ეკონომიკას მხარს უჭერს შედარებით თავისუფალი და გამჭვირვალე ატმოსფერო ქვეყანაში.
კორუფცია და ვაჭრობა
საერთაშორისო გამჭვირვალობის 2018 წლის ანგარიშის მიხედვით, საქართველო შავი ზღვის რეგიონის ყველაზე ნაკლებად კორუმპირებული ქვეყანაა, რომელიც მის ყველა უშუალო მეზობელს, ასევე ახლომდებარე ევროპის კავშირის სახელმწიფოებს, აჭარბებს. შერეული მედიაგარემოს პირობებში, საქართველო ასევე ერთადერთი ქვეყანაა მის უშუალო მეზობლობაში, სადაც პრესა არ ითვლება თავისუფლად.
2014 წლიდან საქართველო ევროკავშირის თავისუფალი ვაჭრობის ზონის ნაწილია, ევროკავშირი კვლავ ქვეყნის უმსხვილესი სავაჭრო პარტნიორია, რაც საქართველოს საერთო სავაჭრო ბრუნვის მეოთხედზე მეტს შეადგენს. ევროკავშირის სავაჭრო პაქტის შემდეგ, 2015 წელი აღინიშნა ორმხრივი ვაჭრობის შემდგომი ზრდით, მაშინ როცა დამოუკიდებელი სახელმწიფოების თანამეგობრობასთან (CIS) ვაჭრობა მნიშვნელოვნად შემცირდა.
ისტორიული და თანამედროვე ეკონომიკა
მე-19 საუკუნის შუა პერიოდამდე, საქართველოს ეკონომიკა თითქმის მთლიანად ფეოდალურ სისტემაზე იყო დაფუძნებული, სადაც სერვერებმა იმუშავეს ტავადების სახელით ცნობილი კეთილშობილი მიწის მფლობელების მიწაზე. მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოში სერფოფობის გაუქმების შემდეგაც ( 1864 წლიდან), ეკონომიკა ძირითადად სოფლის მეურნეობით დარჩა.
მიუხედავად იმისა, რომ საქართველო მე-20 საუკუნის წინ ძირითადად სოფლის მეურნეობის ეკონომიკად დარჩა, ქვეყნის სტრატეგიული მდებარეობა და ზღვაზე წვდომა მას დიდი ინვესტიციებით აძლევდა, რაც ძლიერ გავლენიან ინდივიდებზე იყო ორიენტირებული. ბატუტის პორტმა დიდი ინტერესი მოიპოვა ელიტის კლასში, განსაკუთრებით როთშილდსა და ნობელის ოჯახებში. მათი მასიური ინვესტიციები ბაქო-ბათუმის რკინიგზასა და მსოფლიოს პირველ მთავარ კეროსინის მილსადენში ქალაქს გლობალურ ენერგეტიკულ ცენტრად აქცევს, რაც კასპიის ნავთობის ველებს ევროპულ ბაზრებთან აკავშირებს.
საუკუნის დასაწყისში, ჩიტურას მასიური მენეჯერული დეპოზიტები პასუხისმგებელნი იყვნენ გლობალური წარმოების დიდ ნაწილზე. 1913 წლისთვის ჩიტურა იყო მანგანეს მადნის მთავარი ექსპორტიორი - მსოფლიო ბაზრების 50%-ის მიწოდება.
საქართველოს თანამედროვე ეკონომიკა ტრადიციულად შავი ზღვის ტურიზმის, ციტრუსების (განსაკუთრებით, ტანსაცმელების) კულტივაციის, ჩაის და ყურძნის მოპოვების გარშემო ტრიალებდა; მანგანისა და სპილენძის მოპოვება; და დიდი სამრეწველო სექტორის წარმოება, რომელიც ღვინოს, ლითონებს, ტექნიკას, ქიმიკატებს და ტექსტილებს აწარმოებს.
- საქართველოს ეკონომიკა თავისუფალი ბაზრის ეკონომიკაა.
- ქვეყანა ყველაზე ნაკლებად კორუმპირებული ქვეყანაა შავი ზღვის რეგიონში.
- ევროკავშირი კვლავ რჩება ქვეყნის უმსხვილეს სავაჭრო პარტნიორად.
როგორც მრავალი პოსტსაბჭოთა ქვეყანა, საქართველომ 1990-იან წლებში განიცადა მკვეთრი ეკონომიკური დაღმასვლა, ნაწილობრივ მუდმივი საგადასახადო თავიდან აცილების გამო. "ამ პერიოდში, საერთაშორისო ფინანსურმა ინსტიტუტებმა კრიტიკული როლი ითამაშეს საქართველოს საბიუჯეტო გათვლებში. მრავალმხრივი და ორმხრივი გრანტები და სესხები 1997 წელს 116,4 მილიონ ლარს შეადგენდა; 1998 წელს მათ 182,8 მილიონი ლარი შეადგინეს." ეკონომიკური აღდგენა შეფერხდა აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთში სეპარატისტული დავებით, ზოგიერთი კორუმპირებული და რეაქციული ფრაქციის რეფორმის წინააღმდეგობით და 1997 წლის აზიური ფინანსური კრიზისით.
პრეზიდენტ შევარდნაძის ხელმძღვანელობით (1995-2003 წლების ოფისში), მთავრობამ მაინც მიაღწია გარკვეულ პროგრესს ძირითად საბაზრო რეფორმებში: მან ლიბერალიზაცია გაუკეთა ყველა ფასს და უმეტეს ვაჭრობას, დანერგა სტაბილური ეროვნული ვალუტა (ლარი) და მასიურად დაქვეითებული მთავრობა. 1990-იანი წლების ბოლოს 10 500-ზე მეტი მცირე საწარმო პრივატიზირდა, და მიუხედავად იმისა, რომ საშუალო და დიდი ზომის კომპანიების პრივატიზაცია ნელი იყო, 1 200-ზე მეტი - და დიდი ზომის კომპანიები შეიქმნა როგორც ერთობლივი საფონდო კომპანიები. სახელმწიფო საკუთრების პრივატიზაციის სამართლებრივი საფუძვლისა და პროცედურების დადგენის კანონი და დადგენილებამ შეამცირა სახელმწიფოს მიერ კონტროლირებადი კომპანიების რაოდენობა. ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა დაიწყო საქართველოს დახმარება რეფორმების პროცესში, მას შემდეგ რაც ქვეყანამ დამოუკიდებლობა მოიპოვა საბჭოთა კავშირისგან. ნელ-ნელა, აქცენტი გადატანილია ჰუმანიტარული პროგრამებიდან ტექნიკურ და ინსტიტუციურ მშენებლობის პროგრამებზე.
ეს სტატია მომზადებულია ხელოვნური ინტელექტის დახმარებით, რამდენიმე საინფორმაციო რეპორტზე დაყრდნობით და გადამოწმებულია ჩვენი რედაქტორების მიერ, ჩვენი რედაქციული პრინციპების დაცვით. სარედაქციო სტანდარტები · ინფორმაცია და კონტაქტი
კომენტარები 0