زیرساختهای حمل و نقل در گرجستان: جادهها، راه آهن و فرودگاهها
گرجستان دارای یک زیرساخت حمل و نقل متنوع است که برای تسهیل حرکت داخلی و تجارت بین المللی طراحی شده است. شبکه جاده ای این کشور تا سال ۲۰۲۰ تقریباً ۲۱,۰۰۰ کیلومتر (۱۳,۰۰۰ مایل) وسعت دارد. این شبکه به حدود ۱,۶۰۰ کیلومتر (۹۹۰ مایل) از جادههای بین المللی تنه، ۷,۰۰۰ کیلومتر (۴,۳۰۰ مایل) از جادههای اصلی داخلی و ۱۲,۴۰۰ کیلومتر (۷,۷۰۰ مایل) از جادههای محلی تقسیم شده است. در حالی که طول کل قابل توجه است، تنها تعداد محدودی از کیلومترها در حال حاضر به عنوان جادههای اکسپرس یا بزرگراهها در شرایط خوبی واجد شرایط هستند و کیفیت جادههای باقی مانده در سراسر کشور به طور قابل توجهی متفاوت است.
دولت به طور فعال در حال تلاش برای بهبود اتصال از طریق یک سیستم بزرگراه / بزرگراه چند خطه محدود است که در حال حاضر در حال توسعه است. بخشهای خاص شامل بزرگراه S1 Mukhatgverdi (تفلیس غرب) پوشش ۱۱۳ کیلومتر (۷۰ مایل)، و بزرگراه S1 Argveta - Samtredia اندازه گیری ۵۸ کیلومتر (۳۶ مایل). بخشهای قابل توجه دیگر عبارتند از بزرگراه S4 Ponichala (تفلیس) - Rustavi در ۹ کیلومتر (۵.۶ مایل)، بزرگراه S12 Japana - Lanchkhuti در ۱۴ کیلومتر (۸.۷ مایل) و بزرگراه S2 که دارای ۳۲ کیلومتر (۲۰ مایل) دسترسی محدود به دو خط آزادراه شناخته شده به عنوان Kobuleti بای پس. این پروژههای در حال انجام با هدف افزایش بهره وری سفر در سراسر کشور است.
راه آهن و ارتباطات بین المللی
بخش راه آهن یک جزء حیاتی از چارچوب لجستیکی گرجستان است. در سال ۲۰۰۷، حقوق مدیریت شرکت راه آهن دولتی گرجستان به مدت ۸۹ سال به شرکت سرمایه گذاری پارکفیلد، یک شرکت مستقر در انگلستان منتقل شد. این انتقال نشان دهنده یک گام مهم در مدرن سازی عملیات ریلی ملی است. علاوه بر این، راه آهن بین المللی برای اتصال گرجستان به اقتصادهای همسایه ایجاد شده است. توافقنامه ای در فوریه ۲۰۰۷ برای راه آهن کارس-تفلیس-باکو امضا شد. این خط در حال حاضر در حال ساخت است و تا ایستگاه آخالکالاکی از استاندارد سنج استفاده میکند. در این مرحله، یک ایستگاه تغییر محور برنامه ریزی شده است تا واگنها بتوانند برای سفر به باکو به مقیاس وسیع منتقل شوند.
شبکه راه آهن به چندین کشور همسایه متصل میشود. خط به ارمنستان و ترکیه با استفاده از ۱,۵۲۰ میلی متر (۴ فوت ۱۱ + ۲۷⁄۳۲ در) سنج. اتصال به آذربایجان نیز با استفاده از ۱,۵۲۰ میلی متر (۴ فوت ۱۱ + ۲۷⁄۳۲ اینچ) سنج. در مقابل، اتصال به ترکیه شامل انتقال از اندازه گیری به ۱,۴۳۵ میلی متر (۴ فوت ۸ + ۱⁄۲ در) سنج استاندارد است. مسیر به روسیه، از طریق جمهوری خودمختار آبخازیا، در حال حاضر به دلایل سیاسی بسته شده است.
زیرساختهای دریایی و هوایی
تجارت دریایی توسط چندین بندر کلیدی پشتیبانی میشود. این کشور دارای بنادری در پوتی، باتومی، کوتایسی و آخالتسیک است. پایانه نفتی سوخومی و کولوی نیز از تاسیسات عملیاتی هستند. تا سال ۱۹۹۹، ناوگان دریایی که در این مناطق فعالیت میکرد، شامل ۱۷ کشتی با حجم کل بیش از ۱۰۳,۰۸۰ GT (۱۵۸,۸۰۳ تن وزن مرده) بود. این کشتیها شامل ۱۰ کشتی باری، ۱ تانکر شیمیایی و ۶ تانکر نفتی بودند.
زیرساختهای هوانوردی نیز شاهد نوسازی بوده است. در فوریه ۲۰۰۷، یک فرودگاه بین المللی کاملاً جدید و مدرن در تفلیس افتتاح شد. این مرکز به عنوان یک دروازه اصلی برای مسافران و محمولههای بین المللی عمل میکند. اداره راههای گرجستان (ENG) و اداره حمل و نقل متحد (ENG) بر مدیریت و توسعه این داراییهای حمل و نقل نظارت میکنند.
برای مسافران و برنامه ریزان تدارکات، درک وضعیت فعلی زیرساختها ضروری است. جنبههای کلیدی عملیاتی عبارتند از:
- پایتخت، تفلیس، مجهز به سیستم مترو برای حمل و نقل شهری است.
- شبکه جاده ای اصلی تقریباً ۲۱,۰۰۰ کیلومتر در کل طول است.
- سیستم راه آهن به طور فعال در حال توسعه ارتباطات بین المللی مانند خط کارس-تفلیس-باکو است.
- بخش دریایی شامل بنادری مانند پوتی و باتومی است که از حجم بار قابل توجهی پشتیبانی میکنند.
- فرودگاههای بین المللی مدرن در داخل کشور برای تسهیل سفرهای هوایی فعالیت میکنند.
به طور کلی، در حالی که شبکه جاده ای همچنان از شرایط متنوع خود تکامل مییابد، سرمایه گذاریهای قابل توجهی در نوسازی راه آهن و موقعیت ظرفیت حمل و نقل هوایی گرجستان برای افزایش نقش خود به عنوان یک مرکز حمل و نقل منطقه ای که بازارهای شرقی و غربی را متصل میکند.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0