اقتصاد گرجستان
اقتصاد گرجستان یک اقتصاد در حال ظهور بازار آزاد است. تولید ناخالص داخلی این کشور پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی به شدت کاهش یافت اما در اواسط دهه ۲۰۰۰ بهبود یافت و به لطف اصلاحات اقتصادی و دموکراتیک به ارمغان آمده توسط انقلاب صلح آمیز رز، دو رقمی شد.
گرجستان پیشرفت اقتصادی خود را از زمان "حرکت از یک دولت تقریبا شکست خورده در سال ۲۰۰۳ به یک اقتصاد بازار نسبتا خوب در سال ۲۰۱۴" ادامه داد. در سال ۲۰۰۷، بانک جهانی گرجستان را به عنوان اصلاح طلب اقتصادی شماره یک جهان معرفی کرد. اقتصاد گرجستان با فضای نسبتا آزاد و شفاف در این کشور حمایت میشود.
فساد و تجارت
بر اساس گزارش شفافیت بین المللی در سال ۲۰۱۸، گرجستان کمترین کشور فاسد در منطقه دریای سیاه است که از همه همسایگان نزدیک خود و همچنین کشورهای اتحادیهٔ اروپا بهتر عمل میکند. گرجستان با داشتن محیط رسانههای خبری مختلط، تنها کشور در همسایگی نزدیک خود است که مطبوعات در آن آزاد نیستند.
از سال ۲۰۱۴، گرجستان بخشی از منطقه تجارت آزاد اتحادیهٔ اروپا است و اتحادیهٔ اروپا همچنان بزرگترین شریک تجاری کشور است و بیش از یک چهارم کل گردش مالی تجاری گرجستان را تشکیل میدهد. پس از پیمان تجاری اتحادیه اروپا، سال ۲۰۱۵ با افزایش بیشتر تجارت دو جانبه مشخص شد، در حالی که تجارت با کشورهای مستقل مشترک المنافع (CIS) به سرعت کاهش یافت.
اقتصاد تاریخی و مدرن
تا اواسط قرن ۱۹، اقتصاد گرجستان تقریبا به طور کامل بر اساس یک سیستم فئودالی بود که در آن بردگان زمین را برای زمین داران شریفی که توادیس شناخته میشد، کار میکردند. حتی پس از لغو برده داری در گرجستان (از سال ۱۸۶۴)، اقتصاد به شدت روستایی باقی ماند.
در حالی که گرجستان قبل از قرن ۲۰ تا حد زیادی اقتصاد کشاورزی باقی ماند، موقعیت استراتژیک این کشور و دسترسی به دریا سرمایه گذاریهای بزرگی را که توسط افراد بسیار تأثیرگذار هدایت میشد، فراهم میکرد. بندر باتومی در میان طبقه نخبه، به ویژه خانوادههای روچیلد و نوبل، بسیار مورد توجه قرار گرفت. سرمایه گذاریهای عظیم آنها در راه آهن باکو-باتومی و اولین خط لوله بزرگ نفت سفید جهان، این شهر را به یک قطب انرژی جهانی تبدیل کرد و میدانهای نفتی خزر را به بازارهای اروپایی متصل کرد.
در آغاز قرن، ذخایر عظیم منگنز چیاتورا مسئول بخش بزرگی از تولید جهانی بود. تا سال ۱۹۱۳ چیاتورا صادر کننده اصلی سنگ معدن منگنز بود که ۵۰ درصد از بازارهای جهانی را تامین میکرد.
اقتصاد مدرن گرجستان به طور سنتی در اطراف گردشگری دریای سیاه، کشت مرکبات (به طور خاص، نارنگی)، چای و انگور؛ معدن منگنز و مس؛ و خروجی یک بخش صنعتی بزرگ تولید شراب، فلزات، ماشین آلات، مواد شیمیایی و منسوجات.
- اقتصاد گرجستان یک اقتصاد در حال ظهور بازار آزاد است.
- این کشور کم فسادترین کشور در منطقه دریای سیاه است.
- اتحادیه اروپا همچنان بزرگترین شریک تجاری این کشور است.
مانند بسیاری از کشورهای پس از شوروی، گرجستان نیز در طول دهه ۱۹۹۰ دوره ای از کاهش شدید اقتصادی را پشت سر گذاشت که تا حدودی به دلیل فرار مالیاتی مداوم بود. "در آن دوره، موسسات مالی بین المللی نقش مهمی در محاسبات بودجه گرجستان ایفا کردند. کمکهای مالی و وامهای چند جانبه و دو جانبه در سال ۱۹۹۷ به ۱۱۶.۴ میلیون لاری رسید. آنها در سال ۱۹۹۸ به ۱۸۲.۸ میلیون لاری رسیدند." بهبود اقتصادی به دلیل اختلافات جدایی طلبانه در آبخازیا و اوستیای جنوبی، مقاومت در برابر اصلاحات از سوی برخی جناحهای فاسد و ارتجاعی و بحران مالی آسیا در سال ۱۹۹۷، مختل شده بود.
تحت رهبری رئیس جمهور شواردنادزه (در ۱۹۹۵-2003)، دولت پیشرفتهایی در اصلاحات اساسی بازار داشت: تمام قیمتها و بیشتر تجارت را آزاد کرد، یک پول ملی با ثبات (لاری) را معرفی کرد و دولت را به شدت کاهش داد. در اواخر 1990s بیش از ۱۰,۵۰۰ شرکتهای کوچک خصوصی شده بود، و اگر چه خصوصی سازی شرکتهای متوسط و بزرگ شده بود آهسته، بیش از ۱,۲۰۰ متوسط - و شرکتهای بزرگ به عنوان شرکتهای سهامی راه اندازی شده بود. یک قانون و یک فرمان که مبنای قانونی و رویههای خصوصی سازی مالکیت دولتی را تعیین میکند، تعداد شرکتهای تحت کنترل دولت را کاهش میدهد. ایالات متحده بلافاصله پس از استقلال گرجستان از اتحاد جماهیر شوروی، کمک به گرجستان را در روند اصلاحات آغاز کرد. به تدریج، تمرکز از برنامه های بشردوستانه به برنامه های فنی و نهادی تغییر یافت.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0